سوره الرحمن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

1

به نام خداى گسترده مهر مهرورز


Wa Al-'Arđa Wađa`ahā Lil'anāmi

10

و زمين را براى آفريدگان نهاد،


Fīhā Fākihatun Wa An-Nakhlu Dhātu Al-'Akmāmi

11

در حالى كه در آن ميوه و درخت خرماى داراى شكوفه است،


Wa Al-Ĥabbu Dhū Al-`Aşfi Wa Ar-Rayĥānu

12

و دانه (هاى) داراى برگ و گياه خوشبوست.


Fabi'ayyi 'Ālā'i Rabbikumā Tukadhdhibāni

13

پس (اى انسان‌ها و جنيان) كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟!


Khalaqa Al-'Insāna Min Şalşālin Kālfakhkhāri

14

انسان را از گل خشكيده‌اى همچون سفال آفريد،


Wa Khalaqa Al-Jānna Min Mārijin Min Nārin

15

و جن را از زبانه (رنگارنگ بى‌دود) آتش آفريد.


Fabi'ayyi 'Ālā'i Rabbikumā Tukadhdhibāni

16

پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟!



قاری